וַיְהִ֡י כִּקְרֹא֩ מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֨ל אֶת־הַסֵּ֜פֶר וַיִּקְרַ֣ע בְּגָדָ֗יו וַיֹּ֙אמֶר֙ הַאֱלֹהִ֥ים אָ֙נִי֙ לְהָמִ֣ית וּֽלְהַחֲי֔וֹת כִּֽי־זֶה֙ שֹׁלֵ֣חַ אֵלַ֔י לֶאֱסֹ֥ף אִ֖ישׁ מִצָּֽרַעְתּ֑וֹ כִּ֤י אַךְ־דְּעֽוּ־נָא֙ וּרְא֔וּ כִּֽי־מִתְאַנֶּ֥ה ה֖וּא לִֽי׃
Nang mabasa ng hari ng Israel ang sulat, pinunit niya ang kanyang mga kasuotan at sinabi, “Diyos ba ako, na makapapatay at makapagbibigay-buhay, kaya ipinadala sa akin ng taong ito ang isang lalaki upang pagalingin ko siya mula sa kanyang ketong? Pag-isipan nga ninyo at tingnan na naghahanap lamang siya ng dahilan laban sa akin.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.